مگس‌پران و جرقهٔ نور؛ کی نگران شویم؟
بیشتر مگس‌پران‌ها بی‌خطرند، ولی الگوی مشخصی از نشانه‌ها همان روز باید بررسی شود.
نقطه‌ها، نخ‌ها یا تارهایی که در دید شناورند و وقتی مستقیم نگاهشان می‌کنید فرار می‌کنند. جلوی زمینهٔ روشن، مثل کاغذ سفید یا آسمان آبی، بیشتر دیده می‌شوند.
از کجا می‌آیند؟
داخل چشم را ژلی به نام زجاجیه پر کرده است. این ژل با افزایش سن کم‌کم توده می‌شود و توده‌ها روی شبکیه سایه می‌اندازند. تقریباً همه با بالا رفتن سن مگس‌پران پیدا می‌کنند. در نزدیک‌بینی شدید، دیابت و بعد از عمل آب‌مروارید احتمالش بیشتر است.
گاهی ژل از شبکیه جدا می‌شود که به آن جدا شدن زجاجیهٔ خلفی می‌گویند. این تغییر معمولاً بی‌ضرر است و می‌تواند مگس‌پران و جرقهٔ نور بسازد.
کی بی‌خطر است؟
اگر مگس‌پران‌ها مدت‌هاست هستند، بدتر نمی‌شوند و بر دید اثری ندارند، معمولاً جدی نیستند و با گذشت زمان کمتر به چشم می‌آیند.
کی فوری است؟
این نشانه‌ها همان روز باید بررسی شوند:
- مگس‌پران یا جرقه که برای نخستین بار دیده می‌شود
- افزایش ناگهانی آن‌ها
- سایه یا پرده‌ای تیره که روی دید می‌آید
- تاری دید یا درد چشم
- مگس‌پران بعد از عمل یا ضربهٔ چشم
این‌ها می‌توانند نشانهٔ پارگی یا جدا شدن شبکیه باشند. جدا شدن شبکیه یک اورژانس پزشکی است و تأخیر می‌تواند باعث از دست رفتن دائمی دید شود.
در معاینه چه می‌شود؟
با قطرهٔ گشادکننده مردمک باز می‌شود و پزشک ته چشم را نگاه می‌کند. دید تا چند ساعت تار می‌ماند، پس خودتان رانندگی نکنید.
درمان لازم است؟
اگر علت افزایش سن باشد و مگس‌پران آزارتان ندهد، معمولاً درمانی لازم نیست. اگر زندگی روزمره را جدی مختل کند، عمل ویترکتومی می‌تواند آن‌ها را بردارد، ولی خطرهایی دارد که باید با پزشک سنجیده شود.