فشار چشمم طبیعی است؛ پس آب‌سیاه ندارم؟
عدد فشار چشم به‌تنهایی آب‌سیاه را رد نمی‌کند و بالا بودنش هم به معنی ابتلا نیست.
بسیاری از افراد فکر می‌کنند آب‌سیاه یعنی فشار بالای چشم. فشار مهم است، ولی ماجرا به همین‌جا ختم نمی‌شود. آب‌سیاه بیماری عصب بینایی است و با یک عدد سنجیده نمی‌شود.
فشار طبیعی و آسیب عصب
فشار چشم معمولاً بین ۱۰ تا ۲۰ میلی‌متر جیوه است. در نوعی از آب‌سیاه، فشار در همین محدوده می‌ماند و با این حال عصب بینایی آسیب می‌بیند و دید کم می‌شود. پس عدد طبیعی نه آب‌سیاه را رد می‌کند و نه خطر را کم.
برعکس آن هم هست: بعضی افراد با فشار بالا هرگز به آب‌سیاه مبتلا نمی‌شوند.
چرا خودمان متوجه نمی‌شویم؟
در شایع‌ترین نوع بیماری، در شروع هیچ نشانه‌ای نیست و درد هم ندارد. دید کناری آرام کم می‌شود و دید مرکزی تا مدت‌ها سالم می‌ماند. حدود نیمی از مبتلایان خبر ندارند.
برای تشخیص چه لازم است؟
پزشک علاوه بر اندازه‌گیری فشار، عصب بینایی را می‌بیند، زاویهٔ تخلیهٔ چشم را بررسی می‌کند، دید کناری را می‌سنجد و ضخامت قرنیه را اندازه می‌گیرد.
چه کسانی باید جدی‌تر بگیرند؟
اگر سابقهٔ خانوادگی دارید، بالای ۶۰ سال هستید، قرنیهٔ نازک، نمرهٔ بالا، دیابت یا میگرن دارید یا طولانی‌مدت کورتون مصرف کرده‌اید، بهتر است زمان معاینهٔ منظم را از پزشک بپرسید. افراد پرخطر معمولاً هر یک تا دو سال به معاینهٔ کامل نیاز دارند.
اگر تشخیص داده شد چه؟
دید ازدست‌رفته برنمی‌گردد، ولی درمان می‌تواند جلوی افت بیشتر را بگیرد. قطره را بدون نظر پزشک قطع نکنید.