چرا بعد از چهل سالگی نوشته‌ها را دور می‌گیریم؟
پیرچشمی بیماری نیست و همه به آن می‌رسند. چرا پیش می‌آید و چه راه‌هایی برای آن هست.
یک روز متوجه می‌شوید منوی رستوران را کمی دورتر می‌گیرید، یا نخ کردن سوزن سخت شده است. اگر حدود چهل سال دارید، این همان پیرچشمی است.
چه اتفاقی می‌افتد؟
برای دیدن چیزهای نزدیک، عدسی چشم باید گردتر شود. در جوانی عدسی نرم است و این کار را راحت انجام می‌دهد. از حدود چهل سالگی سفت‌تر می‌شود و شکلش سخت‌تر عوض می‌شود. این تغییر بخشی از سن است و راهی برای متوقف یا برگرداندن آن نیست.
اگر اصلاح نشود چه؟
پیرچشمی اصلاح‌نشده می‌تواند سردرد و خستگی چشم بیاورد.
چه گزینه‌هایی هست؟
عینک مطالعه. اگر مشکل دیگری ندارید شاید همین کافی باشد. عینک‌های آماده بدون نسخه فروخته می‌شوند، ولی نمرهٔ درست را معاینه مشخص می‌کند.
عینک دوکانونی یا پروگرسیو. برای کسی که از قبل برای دور عینک می‌زند مناسب است. پروگرسیو خط جداکننده ندارد و قدرتش کم‌کم تغییر می‌کند.
لنز تماسی. در مونوویژن یک چشم برای دور و چشم دیگر برای نزدیک تنظیم می‌شود و مغز باید به آن عادت کند. لنز چندکانونی هم هست که ممکن است کمی از تیزی دید کم کند.
قطره. بعضی قطره‌های نسخه‌ای مردمک را تنگ می‌کنند و تا چند ساعت دید نزدیک را بهتر می‌کنند. باید هر روز استفاده شوند.
عمل. پزشک می‌تواند بگوید کدام روش، اگر اصلاً روشی لازم باشد، برای شما مناسب است. لیزیک خودش پیرچشمی را برطرف نمی‌کند، مگر به شکل مونوویژن، که بهتر است اول با لنز تماسی امتحان شود.
یک نکتهٔ مهم
پیرچشمی کم‌کم پیش می‌آید و هر دو چشم را درگیر می‌کند. اگر دیدتان ناگهانی یا فقط در یک چشم تغییر کرده، آن را به پیرچشمی نسبت ندهید و معاینه شوید. بالای چهل سالگی هم معاینهٔ کامل فرصت خوبی برای بررسی آب‌سیاه و سلامت شبکیه است.